با توجه به اينكه سه پرستار مختلف عهده‌دار نگهداري بچه‌هاي من و همسرم بوده‌اند و بيشتر از 4 سال است كه دائماً در خانه ما پرستار حضور داشته تصميم گرفتم متني راجع به انتخاب پرستار بنويسم شايد كمكي باشد براي دوستاني كه مي‌خواهند پرستار انتخاب كنند. اين نظرات كاملاً شخصي است و جنبه علمي ندارد و فقط تجربيات شخصي من و همسرم از اين دوره مي‌باشد.

-انتخاب پرستار خوب بسيار سخت ولي امكانپذير است و براي بچه‌هاي زير 3 سال و خصوصاً براي بچه‌هاي زير 2 سال راه حل بسيار بهتري است تا فرستادن آنها به مهد كودك.

-يكي از مهمترين مسائل اين است كه كسي كه انتخاب مي‌كنيد حتماً فرزند داشته باشد تا تجربه بزرگ كردن بچه را داشته باشد. البته بهتر است سن بچه‌هايش خيلي كم نباشد تا نياز به رسيدگي آنها زياد نباشد. هر چند سن خيلي بالا هم باعث مي‌شود حوصله‌اش كم شود، فكر مي‌كنم حدود سني 40 تا 45 بسيار خوب است.

-خانم‌هايي که داراي مشكلات معيشتي بسيار زيادي هستند ناخودآگاه دچار افسردگي و اضطرابي هستند كه براي بچه، بودن در كنار اين طور افراد مي‌تواند بسيار مخرب باشد. اين خانم‌ها به علت مشكلات و مسؤوليت‌هايشان دائماً مشكل مالي دارند كه اگر در كمك توان خانواده ميزبان باشد مشكلي ايجاد نمي‌كند اما اگر مثل بنده خود را در فشار بگذاريد كه مشكلش را حل كنيد و بعد ببينيد كه پسر بيكارش يك موبايل به كمرش بسته كلي حرص خواهيد خورد.

-اگر منزلش نزديك باشد خيلي خوب است و اگر داخل شهر باشد بهتر چون در روزهاي برفي و باراني و... براي دير آمدن دليلي ندارد و همين طور مي‌تواند بعضي روزها كه شما يا خود او مشكل داريد بچه را به منزل خودش ببرد تا بعد شما دنبال او برويد.

-ابتكار عمل بسيار مهم است. در مورد تغيير غذاي بچه به غذاي سفره خانواده، حرف زدن بچه و گرفتن او از پوشك بايد كار شود و خانم‌هايي كه افسردگي دارند ابتكار عملشان بسيار كم است. اما بايد طوري هم نشود كه وقتي به او مي‌گوييد با بچه اين طور رفتار كن بگويد من خودم بچه بزرگ كرده ام و بچه‌داري بلدم. بايد بداند كه روش كار شما به روش او ارجح است.

-آنهايي كه جلوي پدر و مادر زياد قربان صدقه بچه مي‌روند زياد مورد اعتماد نيستند چون دليلي براي دوست داشتن بچه‌اي كه تازه ديده‌اند وجود ندارد.

-موقعيت اجتماعي مهم است اما برعكس آنچه همه فكر مي‌كنند، يك خانم شهرستاني كه با همسر و فرزندانش به تهران آمده، سرايدار هستند و هزينه اقامت ندارند و بيشتر از شهرستانشان پول درمي‌آورند به مراتب روحيه‌اي بهتر از يك خانم تحصيلكرده‌اي كه شوهرش درآمد خوبي داشته و ناگهان فوت شده و او حال مجبور به گذران زندگي‌اش مي‌باشد دارد. اين شخص دوم چون افول كرده با خود درگيري زيادي دارد اما نفر اول چون صعود كرده معمولاً روحيه بهتري دارد.

-با هر پرستاري كه انتخاب مي‌كنيد قرار يك هفته كار آزمايشي بگذاريد كه اگر خوشتان نيامد حقوق يك هفته را بگيرد و ادامه كار ندهد.

-خيلي راحت مي‌شود حتي در يك هفته پرستار را محك زد، حتي اگر خانه نباشيد. وقتي به خانه مي‌آييد تعداد پوشك‌هاي كثيف داخل سطل آشغال را بشماريد ببينيد به دفعات لازم بچه را عوض كرده است؟ پاي بچه را وارسي كنيد آيا قرمز است؟ مقدار شير موجود در يخچال چقدر كم شده؟ وعده غذاي بچه تمام شده است؟ يكي از پنجره‌هاي خانه كه مشرف به همسايه‌ها است (مثل پنجره داكت) را باز بگذاريد و به يكي از همسايه‌ها بگوييد گوش كند ببيند وقتي خانه نيستيد صداي گريه بچه چقدر مي‌آيد (كه مقدار كم آن عادي است) سعي كنيد ساعت خاصي به منزل نياييد و يك مرتبه وارد شويد تا هميشه از آمدن شما احساس خطر كند. به او بگوييد كليد خانه دست خواهر يا مادرم هست كه وسط روز به بچه سر بزنند (و اگر مي‌توانيد حتماً اين كار را بكنيد). پول و اشياي قيمتي را حتماً در جاي محفوظي بگذاريد. اگر اقوامي در خارج از شهر يا کشور دارد وقتي به منزل مي‌آييد Redial تلفنتان را چك كنيد. مي‌توانيد به او بگوييد كه هر ماه ليست تلفن‌هاي منزلتان را از مخابرات مي‌گيريد. وقتي به خانه مي‌رسيد ببينيد بچه خيلي گرسنه است يا وضع معمولي دارد. بعد از يك هفته كه بچه به او عادت كرد ببينيد عصرها سمت شما مي‌دود و خود را در آغوشتان پرت مي‌كند يا وضع عادي‌تري دارد. اگر امكان دارد يك هفته خودتان يا آشناي مورد اعتمادتان با او در منزل بماند كه هم نوع كارهاي بچه را به او ياد بدهد و هم رفتارهاي او را محك بزند.-به او گوشزد كنيد كه من هر ماه وزن بچه ام را كنترل مي‌كنم و اين كار را در ماه‌هاي اول حتماً انجام دهيد تا اگر بچه داراي افت رشد شد زود متوجه شويد و او هم بداند كه اگر در مورد غذاي بچه سهل‌انگاري كند مشخص مي‌شود.

-شخصاً موافق نيستم كه خانم پرستار غذاي خود را از منزلش بياورد ولي اگر مشكلي در مورد تأمين غذاي او داريد از ابتدا شرط كنيد.

-خانم‌هاي شاغل كه پنجشنبه‌ها آزادند سعي كنند پرستاري بگيرند كه حداقل يك پنجشنبه در ماه را بتواند بيايد تا مادر بتواند به خريد و كارهاي شخصي خود برسد اگر همه پنجشنبه‌ها بيايد كه ايده‌آل است!

-بعد از اينكه اعتماد لازم به پرستار را پيدا كرديد سعي كنيد برنامه منظمي براي گردش بيرون از خانه براي او و بچه بگذاريد شايد در اين گردش‌ها بتوانيد مسؤوليت خريدهاي سبك منزل را به او بدهيد. براي روحيه و يادگيري بچه هم بسيار بهتر از خانه ماندن و جلوي تلويزيون نشستن است.

-حتماً و حتماً در آخر ماه كه حقوق مي‌دهيد رسيد بگيريد اگر اين كار را از ابتدا بكنيد وجهه بدي پيدا نمي‌كند و حس نظم در كار را پيدا مي‌كند نه حس بي‌اعتمادي. خواهيد ديد كه بعدها وقتي بده بستان‌ها زياد شد اين رسيدها به هر دو طرف در يادآوري حساب و كتاب‌ها بسيار كمك مي‌كند.نحوه انتخاب پرستار متفاوت است ممكن است از طريق

1-دوست و آشنا

2-آگهي دادن در روزنامه

3 -شركت‌هاي خدماتي

باشد كه هر كدام ممكن است خوب باشد و هيچ راه حل به ديگري برتري ندارد، اما هزينه آخري بالاتر است و ضمانت آن هم بهتر است از طرفي مسؤولان اين شركت‌ها زياد تبليغ كار خود را مي‌كنند و اگر روي ايستادن جلوي آنها را نداشته باشيد ممكن است شرايطي كه مطابق ميل شما نيست را به شما تحميل كنند.اگر از طريق شركت پرستار نگرفتيد حتماً چك يا سفته ضمانتي به مبلغ حداقل يك ميليون تومان از او بگيريد. با توجه به اينكه از صبح تا بعد از ظهر بچه و تمام زندگيتان دست اوست گرفتن اين ضمانت عاقلانه مي‌باشد. اگر از شركت پرستار گرفتيد حتماً مطمئن شويد كه شركت معتبري است. مي‌توانيد مدارك ثبت شركت را ببينيد و يا اينكه با شركت‌هايي كه آشنايان با آنها كار كرده‌اند تماس بگيريد و در نهايت اينكه به حس مادرانه خود هم اتكا كنيد.